Sprawa Żaka - Fragment VII

     Wysiadłszy z taksówki znalazłem się przed niecharakterystycznym kremowym domem. Nim ruszyłem do drzwi spojrzałem jeszcze raz na jego numer, aby upewnić się, iż jestem w odpowiednim miejscu. Krocząc powoli wyłożoną kostką ścieżką, starałem się wyłapać jakieś anomalie. W końcu stanąłem przed wejściem i  zapukałem. Nie musiałem czekać długo, aż przejście rozwarło się przede mną, ukazując mi właściciela domostwa.

– Dzień dobry. – przywitałem się z lekkim ugięciem głowy, ukazując przy tym moją odznakę – Rozmawiałem z panem przez telefon na temat pani Agnieszki.

– Ach tak… Oczywiście. Agatka jest w ogrodzie. Proszę za mną. – mówiąc to ubrał buty i przekroczył próg, pociągając za sobą drzwi. Szybko jednak się zreflektował i zapytał – Napije się pan kawy, czy herbaty?

–  Herbaty jeśli można. – odparłem czując lekkie pragnienie, które pojawiło się na wspomnienie napoju.

– Kochanie. Zrób detektywowi herbaty! – krzyknął do wnętrza.

– Już przyszedł?! – usłyszałem kobiecy głos w odpowiedzi.

     Nim jednak zdążyłem wyłapać cokolwiek więcej mój rozmówca ruszył wzdłuż ściany i zaczął do mnie mówić.

– Mógłbym wiedzieć dlaczego bada pan tę sprawę? Myślałem, iż została ona zamknięta.

– Prawdę powiedziawszy szef chciał wysłać mnie na urlop, a ja nie lubię nic nie robić. Także przeglądałem dawne śledztwa  i w tym coś wydało mi się nie tak. Postanowiłem więc prześledzić je jeszcze raz. – odrzekłem podążając za nim – Czy pan może coś wie, co mogłoby mi pomóc?

– Nie sądzę. Wiem tyle co mówiła nam policja. Poza tym córka mieszkała w mieszkaniu od uczelni, więc wpadała tu dość rzadko. – rzekłszy to zrobił krótką przerwę i westchnąwszy dodał – Wiem, jak to zabrzmi, ale moja moja córka tego nie zrobiła. Miała swoje humory jak każda kobieta, ale z natury była potulna.

– Rozumiem pana. – odrzekłem, nie wiedząc co więcej mu odpowiedzieć.

– Co panu nie pasowało? – zapytał, zatrzymawszy się.

– Proszę?

– W sprawie. Co zwróciło pana uwagę?

– Ach… – zamyśliłem się na chwilę – Ofiara. Ofiara nie pasowała. Nie była nawet jej studentem.

     Mężczyzna wpatrywał się we mnie jeszcze przez chwilę, po czym wskazał mi dłonią osobę siedzącą na ławce pod drzewem.

– Przyniosę panu herbatę. – po tych słowach odszedł.

     Ja zaś spojrzałem w odpowiednią stronę i począłem się zbliżać ku wskazanej mi kobiecie. Kroczyłem powoli i z każdym pokonanym centymetrem dostrzegałem coraz więcej. Najpierw rzuciła mi się w oczy chudość i blada cera. Gdy zaś znalazłem się jeszcze bliżej dostrzegłem długie i kruche włosy. W końcu stanąwszy obok zaobserwowałem wysuszone wargi i przepełnione pustką oczy. Widziałem już co mam przed sobą i bynajmniej nie czułem się z tym dobrze. Gdy zwłoki ludzkie nie wywoływały u mnie nigdy niepokoju, to wciąż żywe ciała pozbawione dusz, budziły we mnie złe emocje. Zawsze miałem przy nich wrażenie, jakby chciały wydrzeć ze mnie ducha i się nim napełnić.

– Proszę bardzo. – wzdrygnąłem się ze strachu, słysząc kobiecy głos, który wydarł mnie z jakiegoś transu.

– Dziękuję. – odparłem, zorientowawszy się, iż została mi przyniesiona herbata.

– Zapomniałam spytać, czy pan słodzi! – rozmówczyni zmartwiła się nie na żarty.

– Nie słodzę. – odparłem biorąc łyk.

– Czemu chciał pan zobaczyć moją córkę? – zapytała z ciekawości.

– Miałem przeczucie? – westchnąłem znów upijając nieco z kubka.

– Iż panu coś powie?! – zaskoczył mnie nagły śmiech.

– Może… – uśmiechnąłem się i spojrzałem jeszcze raz na siedzącą na ławce dziewczynę – A pani coś mi powie?

– Nie jest panu gorąco w tym płaszczu? – humor ewidentnie jej dziś dopisywał.

– Chyba zdążyłem się przyzwyczaić. – odparłem popijając herbatę.

– Wejdzie pan do środka? Akurat mieliśmy jeść lody. – zaproponowała zaskakując mnie nieco.

– W zasadzie… – mruknąłem – Czemu nie?

     Po tych słowach gospodyni złapała swoją córkę pod rękę, a ta bezwładnie pozwoliła się prowadzić. Następnie ruszyliśmy do wnętrza, gdzie odbyła się luźna rozmowa na przeróżne tematy, przy mieszance lodów pistacjowych i miętowych z kawałkami czekolady, którą dostałem.

*****

Fragment VI                                                    Spis treści                                                   Fragment VIII