Rzecz o demonie

Demon jest przede wszystkim głodny cierpienia. W szczególności łakomy na strach. Głęboki, niespodziewany i duszący. Swą aktywność wykazuje najczęściej późnymi wieczorami. Lecz czasami pojawia się w środku najpiękniejszego dnia.
Demon rekompensuje brak swej fizyczności polegając na zmysłach swej ofiary. Musi być jednak ostrożny. Człowiek to słaba istota.

Kap, kap, kap
Niemy płacz
Jego świadectwem 
Kap, kap, kap 

Poderżnięte gardło 
Kręgosłup wygięty w tył 
Podłoga we krwi 
Pocałunek śmierci 

Bursztynowy płyn w szklance 
Tak bardzo wypity pragnie być, 
By suche usta mogły nim lśnić 

Krzesła, stoły, szafki 
Wszystko trawi płomieni tłum 
Będzie trwał 
Póki nie spopieli wszystkich grzechów 

Zanurkuj 
W głębiny, gdzie należysz 
I tak już toniesz 
W tłumie martwych ciał 

Ich głosy tak cholernie głośne są… 

Ktoś w głowie szepnął 
Lalalala-la-la 
Powtórzył to w radio 
Lalalala-la-la 
Wibracje tego głosu 
Przez Twe dłonie ukształtowały rzeczywistość 

Z zimną krwią… 

Kap, kap, kap 
Istota bycia 
Płacze pod powierzchnią 
Biedny zabójco 
Istny potworze 
Utrato człowieczeństwa 
Pocałuj swą szyję 
Zimnym ostrzem 
Krnąbrny Demon. Jeśli jego ofiara przetrwa, będzie to dzięki temu, iż jeszcze się nią nie znudził i wiąże z nią udaną przyszłość. Zaś przyszłość ta w rzeczy samej rysuje się interesująco.


*****

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Zjawa - Fragment XI

Zapalniczka Króla Zła

Zjawa - Fragment VI