Stwórzmy ma muzo


Stwórzmy coś razem
Wiem, iż to nagłe,
(Choć nie bardzo)
Całkowicie niespodziewane
(To już kłamstwo)
Aczkolwiek możemy dać sobie szansę

Zacznijmy od obrazu widzianego oczami
Choć będziemy je mieć zamknięte,
Ujrzyjmy zarysy przedmiotów
Zalejmy je gamą kolorów
Niech ukłuje ich blask światła
I ukoi ciemność nocy

Widzisz?
Postąp krok w jego stronę

Skierujmy się do dźwięków słyszanych uszami
Choć będziemy je mieć zatkane,
Usłyszmy melodię otoczenia
Zalejmy je gamą odgłosów
Niech ukłuje ich wysokość tonów
I ukoi niski pomruk

Słyszysz?
Postąp krok w ich stronę

Teraz przejdźmy ku dotyku odczuwanego przez skórę
Choć będziemy ją mieć niewrażliwą,
Poczujmy dotyk przestrzeni
Zalejmy ją gamą powierzchni
Niech ukłują ją ostre igły drzew
I ukoi piór muskanie

Czujesz?
Postąp krok w jego stronę

Zatrzymajmy się przy smakach doświadczanych językiem
Choć będziemy go mieć nieczułego,
Liźnijmy nieco świata
Zalejmy go gamą smaków
Niech ukłuje go wielka kwaśność
I ukoi mała słodycz

Smakujesz?
Postąp krok w ich stronę

Tak ruszmy ku zapachom wyłapywanych nosem
Choć będziemy mieć go zatkanego,
Powąchajmy otocznie
Zalejmy go gamą pachnideł
Niech ukłuje go ostrość przyprawy
I ukoi łagodność kwiatu

Wąchasz?
Postąp krok w ich stronę

Złączmy w końcu to wszystko w umyśle
Niech chaos tej rzeczywistości się ustabilizuje

Gotowe?
Postąp ostatni krok w jej stronę

Otwórz oczy
Odetkaj uszy, nos
Poczuj skórą i językiem

Zrobione?
Odnajdź mnie zmysłami
I powiedz mi moja droga,
Jak daleko stoję?
*****

Szary Wolumin

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Zjawa - Fragment XI

  Szum liści targany delikatnym wiatrem rozbrzmiał w przestrzeni, wyciągając detektywa z objęć snu. Ten zdezorientowany podniósł telefon i ujrzawszy godzinę szóstą, wyłączył budzik. W pokoju nastała cisza. Nie mogąc sobie przypomnieć jak trafił do łóżka, usiadł na jego skraju. Powalczywszy chwilę z pragnieniem wypicia kawy, wstał i skierował kroki do kuchni. Po drodze rzucił okiem na zaległy na podłodze koło wieszaka płaszcz, przypominając sobie, iż wykonał wczoraj kopię klucza Remigiusza. Znalazłszy się na miejscu, zabrał się za przygotowywanie gorzkiego naparu. Czekając zaś, aż woda skończy się gotować, zbliżył się do okna. Promienie poranka rozgrzewały zarzucone rosą podwórko, po którym kręcili się wybywający do pracy sąsiedzi. Westchnął na to ciężko, zdając sobie sprawę, iż jego też dziś czeka praca. Kolejno zalał zagotowaną wodą ciemny proszek. Wygrzebał z szafki wielkiego sztangla i udał się do salonu, gdzie zasiadł na kanapie i zjadł śniadanie. Skończywszy, zbliżył się do dz...
Czytaj więcej

Zapalniczka Króla Zła

Ukradłem zapalniczkę Diabłu Niewielki przedmiot zdolny zniszczyć świat Płonącą ogniem potępieńców, Ich grzechów, cierpienia i wad  Grałem o nią w karty na rozdrożu  Tam gdzie posążek Boga stał Przegrywałem w grę o duszę Każdy śmiertelnik by się bał  Choć mogłem jeszcze się wycofać W życiu nie zbawienia było mi brak  Wtem gniew anielski, Jak meteor z nieba spadł  Uciekłem z nią, by w gwieździstą noc Poprzez wydreptany kroczyć szlak  Nieść potęgę  Możliwość, by narody padły, Na dłoni delikatny znak  Choć wahałem się co chwila Czy by nie spopielić swej osoby?  Może zabrać Cię ze sobą Może… Zgładzić cały świat  Kto w końcu jest bez grzechu? Kto z nas jest bez wad?  Spotkałem wtem człowieka Siedział w trawie Patrzył w Niebo Widział wszystko to co ja, Acz inną interpretacje w głowie miał  Na me zapytanie  Człeku. Jak ci mija czas? Rzekł „Powoli” I zachęcił, abym zaraz z nim też siadł  W wymowności milczenia, Spędziliśmy wsp...
Czytaj więcej

Zjawa - Fragment VI

– Gdzie teraz? – zapytał detektyw, wychodząc z komisariatu.             – Zawieź mnie do domu. – Wypowiedziany przez lekko bladą Annę rozkaz, zagrał mu na nerwach.             Dlaczego bowiem miał robić za jej szofera. Już miał je więc coś odpowiedzieć, gdy nagle dotarło do niego, iż ją tu przywiózł i w zasadzie powinien ją odwieźć.  Westchnął więc i ruszył do auta.             Przez całą drogę Anna ani razu się nie odezwała. Wcześniej nie podała również żadnego adresu. Gapiła się tylko przez okno na mijany krajobraz. Przyjechał więc pod swój blok z myślą, iż jeśli przyszła do niego rano, to powinna mieć gdzieś tutaj samochód. Po zaparkowaniu i opuszczeniu pojazdu, udał się do swojej klatki, całkowicie zapominając o pożegnaniu się. Powodem tego, było zadowolenie, iż będzie mógł odpocząć od tej kobiety.   ...
Czytaj więcej